บาปไม่ทำบุญไม่ทำ อยู่กรึ่งกาลเวลา ไม่มีวันตาย ไม่สุขไม่ทุข เงียบสันโดดสง่างาม เงียบและนิ่ง เหนือทุกอย่างด้วยความสงบ ไม่มีกาม ไม่มีรัก ไม่มีตัวตน นิ่ง เสมอตัว เหนือการคาดคิด กลิ่นกายล้วนเป็นดอกไม้สีขาว หอมฟุ่งทั้งสามภพ ไนยตางดงามดังพญาสิงห์ เสน่เที่ยงแท้ไม่รวงโรย แม้วันคืนฝ่านพ้น
ไม่มีสิ่งยาบในตัวตน ซึ่งเป็นของอสุภะล้วนมีกลิ่นของเหล่าผี ทั้งปวง ก้าวเดินฝ่าพระบาตไม่ถึงพื้น
ทางเดินล้วนโรยด้วยดอกอิทวาสีขาว ใครได้เห็นจำไปสิบชาติลืมบ่ลง ไม่มีคู่ครองเป็นร่างธาตุต้องห้ามทั้งสามภพ แม้เทวดา มนุษย์ ยักษี แลแดนผีแล้วมิอาจเอื่อมถึง อาพรเย็บด้วยดอกอินทวา งามยิ่งผ้าในแดนเทวดาและแดนมนุษย์หาที่เย็บบ่มี แม้ลืมเนตร โลกมนุษย์แลสวรรน ล้วน ไม่เข็นฆ่ากินโลหิตชึ่งกันและกัน ตราบใดตถาคตยังไหวติ่งตราบนั้นห้ามหมู่มารกัดกินมนุษย์